GÖNLÜNÜN DÜŞTÜĞÜ YER
Yüzünü gönlünün düştüğü yere çevirdi
Ovasında, dağında kor ateşler yanıyordu
Yangınlar nehir gibi akıyordu yollarında
Ve kendini sürüyordu içindeki ateşlere
Düşüyordu kendi gönlünün düştüğü yere
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta