Gönlünü ferah tut Şiiri - Murat Ülkü

Gönlünü ferah tut, boynunu bükme,
Karanlık geceye sitemler dökme.
Zalimin önünde diz üstü çökme,
Mazlumun her daim Sahibi vardır.

Yıkılsa bu dünya, kalsa da viran,
Derdine dermanı verir Yaradan.
Kalkınca perdeler, çekince aradan,
Kimsesiz kulun da Sahibi vardır.

Dağların ardında güneş doğarken,
Rahmet damlaları yere akarken,
Mevlâ her yaranı bir bir sararken,
Yalnızın mutlak bir Sahibi vardır.

Sabırla beklerken, solar mı gülün?
Hakk’ın divanında bağlanır dilin.
Boşa gitmez elbet çekilen zulüm,
Mahzunun, garibin Sahibi vardır.

Gözyaşı dökülür, deryaya karma,
Yorgun düşen ruhu uzağa yorma.
Menzil yakınlaşır, sen sakın sorma,
Yolsuzun, yorgunun Sahibi vardır.

Kula kul olanlar yolu şaşırır,
Bir damla gözyaşı dağı aşırır.
O ki her muhtaca rızk ulaştırır,
Aç kalan canların Sahibi vardır.

Bakma sen dünyanın sahte rengine,
Kapılma nefsinin bitmez cengine.
Fakirin gönlünde bak şu dengine,
Mülksüzün en büyük Sahibi vardır.

Gökleri direksiz ayakta tutan,
Güneşi batırıp geceyi katan,
Toprağın koynunda sessizce yatan,
Sessiz yığınların Sahibi vardır.

Rüzgârın önünde savrulan yaprak,
Susuzluktan bağrı çatlayan toprak,
Geriye ne kalsa, hepsini bırak,
Çaresiz olanın Sahibi vardır.

Yıldızlar sönse de nuru tükenmez,
O’nun adaleti asla bükülmez.
Yürekte imanla boyun eğilmez,
Bükülen her belin Sahibi vardır.

Dünya bir rüyadır, gelir de geçer,
Kul neyi ekerse, yine onu biçer.
Her can bu kapıdan vuslata göçer,
Giden her nefesin Sahibi vardır.

Hakk’ın terazisi ince mi ince,
Mizan kurulur da vakit gelince.
Garip Murat der ki; O’dur tek hece,
Her bir zerre mülkün Sahibi vardır.