Gönül isterdi ki gönül hiçbir şey istemesin,
Ne mal ne mülk ne dün ne yarın bilmesin.
Sade bir rüzgâr gibi geçsin gönlün içinden,
Ne hırs, ne kin, ne de özlem kalmasın peşinden.
Gönül, gönül, sus artık isteklerden,
Bul huzuru, aşkı, gerçeklerden.
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta