Gönlümün Yolcusu Şiiri - Madu Bellaa

GÖNLÜMÜN YOLCUSU

​Gönlümün yolcusu.. gittin sessizce,
Bir yangın bıraktın geride, kül ve duman içinde.
Adım adım kayboldun ellerimden,
Gönlüm yaralı, kalbim kor ateşte
​Senle başlayan her düş, yarım kaldı,
Gözlerimde hüzün, dudaklarımda hasret,
Gidişinle sustu zamanın sesi,
Üzerime karanlık çöktü, kaldım ben sensiz bir gece....

​Ayrılık, göğsüme saplanan keskin bıçak,
Her adımda yankılanır adın yalnızlığımda.
Sevdamız, fırtına sonrası ıssız bir sahil,
Sana dair ne varsa, acıyla dolu bir dize.
​Rüzgar gibi esip geçtin hayatımdan,
Bıraktığın izler sızlıyor yüreğimde alev alev
Bir sen vardın, kalbimde dünya karanlık,bana
Sen gidince hayat suskun, anlamsız kaldı.

​Gel desem, dön desem, yalan olur artık,
Sen gideli her anım paramparça, kırık dökük
Gönlümün yolcusu, seni unutamam asla,
Seni unutmak en büyük ihanettir bana.
​Yaralı kalbimde saklı kalan son aşkım..

Sen gittin gideli, ruhumda dinmeyen çığlık.
Ne zaman baksam gökyüzüne, yıldızlar küskün,
Bil ki her gece, senin için bir ağıt yakıyorum.
​Bu şehrin her taşı seninle soluk alıyor,
Ömrümün son durağı sensizliğin en derin yeri,
Dönüşün ihtimal değil, bir teslimiyet artık,
Hoşça kal, gönlümün yolcusu, son nefesim..
​
MADU BELLAA
06.01.2026