Gönlümün neşesi yok
Gönlümün neşesi yok, ben yıllara dargınım
Ömrümce bir gün olsun doyasıya gülmedim,
Mevsimler yıllar olan, geçip giden zamanda,
Ömrümce bir gün bile doyasıya gülmedim.
Ömrümce çilem diye, yorulduğum yollarda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta