Hayâllerim gazel döktü
Gönlümün güz mevsiminde.
Ümitlerim boyun büktü
Gönlümün güz mevsiminde.
Yağdı düşlerime karlar
Doldu saçlarıma kırlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yangın yeri şiirleri..güz kimlere yazdırmıyor ki..kutlarım.
Güz mesiminde hasat olur önce, arkasindan hazan ve hüzün.. Ama bahara da bir hazirliktir güzün... Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta