Görünürde kimse yoktu bahçede.
Bahçede ahşap masalar ve bir hayli sandalye.
Ya kulaklarımı kapatmıştı gürültüleri,
Ya susturmuştu şehri, birkaç odun sesi
Alıp götürdü beni benden bu bahse,
Gönlümü kaptırınca neyin inceleyen sesine.
Bırakıp kendimi aşkın mukadder meltemine.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta