Gönlümü Parala Gitsin

Kırılmaya nasıl olsa alıştım
Bir de sen gönlümü parala gitsin
Ben hüzün dağında zirveyi aştım
Hiç fark etmez kır dök yarala gitsin

Bütün hislerini toplayıp bağır
İstersen nefreti hücuma çağır
Ne söylersen söyle kulağım sağır
En acı sözleri sırala gitsin

Kusurdan berisin söze gelende
Bir melek halkası eksik tepende
Anlaşılan bütün kabahat bende
Senden iyisi yok körele gitsin

Sanma özün sütten çıkmış ak kaşık
Bil ki dilin zehir yüzün kırışık
Çekinme ortaya yap bir karışık
Bu masum yüreği karala gitsin

Yaşanmışken bunca kavga bu sövüş
Asla mümkün olmaz geriye dönüş
Zaten gözden düşmüştün gönülden de düş
Çıkış kapısını arala gitsin