dibe vurmuşken umutsuzluğum
dalıveren kimsesizliğime sessizce
sen miydin
eline dokunan ben
yüzümü avuçlarına alan
sen miydin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




en çok ihtiyacım olduğu anda...):
rüya da olsa gülümsetmiş ya...
yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta