Artık garip gönlüm bir mezaristan
İçine canlı canlı insan gömdüm.
Yoruldum akrabadan, eşten, dosttan
Kırk yıllık kahve ile fincan gömdüm.
Vefasızlar otağ kurmuş bahçeme
Gelip zehir katmışlar çeşmeme
Gizli gizli "fak" kurmuşlar önüme
Ağlaya sızlaya çok dostlar gömdüm.
Kimi ağam derdi çıkıp gelirken
Kimi hocam derdi işi düşerken
Kimi paşam derdi yüze gülerken
Koyun postunda nice kurtlar gömdüm.
Böyle diyorlar dünyanın kuralı
Kimi selam vermez, zengin olalı
Tabandan delmişler bizim çuvalı
Ambarı boşaltan çok fare gömdüm.
Dünya yuvarlakmış epey yuvarlak
Nede pek çoğalmış iblis fırıldak
Bitti altın yumurta...gıt gıt gıdak
Başı boş gezen, kurnaz tilki gömdüm.
Kayıt Tarihi : 15.2.2026 21:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!