Gönlüm İstanbulda aşka karıştı
Sanki Mecnun ile sevdi yarıştı
Kerem gibi yandı köze alıştı
Yar hayal olduda ayrılık gerçek
Kalbim İstanbulda atışı başka
Sararıp güneşin batışı başka
Bu zamanlar düştü akışı aşka
Yarsız dalım kuru açmıyor çiçek
Gözüm İstanbulda yaş tanesinde
Onu bekler aşkın penceresinde
Belki gelir diye acelesinde
Firar etti benden o hala kaçak
Yüzüm İstanbulda sanki yabancı
Giden yarin adı kalsın yalancı
Hüzünlü şarkılar çalsın kemancı
Ben yalnız onunla gülerim ancak
Yarim İstanbulda saklı bir yerde
Görünmez gözüme çekilmiş perde
Gittiğim falcılar bilemez nerde
Hayali karşımda açıyor kucak
Dilim İstanbulda yar diye inler
Dizilmiş martılar sesimi dinler
Ne kadarda bana unut desinler
Hasret var kalbime saplanmış bıçak
Yolum İstanbulda sahil boyunca
Anılar canlanır hasret duyunca
Bambaşka biriydi güzel huyunca
Sevgili bakışı gülüşü sıcak
Ömrüm İstanbulda varır kışına
Sever hiç aldırmaz gönül yaşına
Ellerim titriyor yalnız başına
Hem ayrılık soğuk aylardan ocak
Kayıt Tarihi : 26.1.2012 21:02:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!