Nisan yağmuru bu yıl mevsimsiz yağdı
Duygularım ıslandı gönlüm çaresiz
Boş bekleyen kalbime umutlar yığdı
Dolu vurdu paslandı gönlüm çaresiz
İlk bahardan ümitsiz yaza girince
Razı oldum evde ki taşlı pirince
Gök yüzünden şimşekler selam verince
Arşı ala hırslandı gönlüm çaresiz
Bulutlar çekilirse güneş doğacak
Yağmurun ihtirası beni boğacak
Belki yaz ortasında yersiz yağacak
Nem izine rastlandı gönlüm çaresiz
Yıllarca hazır tuttum oysa yerini
Duydum ki benden önce sevmiş birini
Geldiğinde yorgundu sildim terini
Omuzuma yaslandı gönlüm çaresiz
İntikam duygusuyla geçerken hayat
Güvenip de kimseye etmedi biat
Kalbindeki sevdası olunca bayat
Yüreğimde uslandı gönlüm çaresiz
Selami Tıraşlar
25.06.2016
Kayıt Tarihi : 25.7.2016 00:13:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Selami Tıraşlar](https://www.antoloji.com/i/siir/2016/07/25/gonlum-caresiz.jpg)
TÜM YORUMLAR (1)