Galiba pes ediyorum artık.
Bir damlaya sığdırdım bütün ömrümü,
Yükledim gökyüzünde benden beter bir buluta.
Issız bir sokak arıyor damlamak için,
Kaybolayım, yok olayım diye.
Varlığım bir işe yaramadı,
Yokluğum parayla on kuruş etmez.
Yok oluşumun şerefine halaylar çekin.
Dönülmeyecek yolda var gözüm,
Tutun elimden ey gidenler, beni de kendinize çekin.
Seninle son konuşmamızı bir nefes olarak düşün,
Bir nefes gibi sana gidiyorum ya,
Bir anlık bırakıyorum yalnızlığımın keşkelerini.
Hayal bu işte, bir abdal Pir Sultan,
Nefesin de yeterdi bana, bir okusan, bir dokunsan.
Pes ederken gidişlerim var ya,
Ben değil sanki, ayaklarım içmiş çarpık çarpık,
Pabuçlarımın içinde hâlâ şarap kokuyor.
Bir de sen dokunmuşsun, bulaşmışsın her halime,
Aşk "Gitme" diye iki nefesi bir nefes olarak nefesimde topluyor.
Hadi ben gidiyorum, yollar uzun,
Arkamda seni bulsam, ellerim... Seni dinlemez, belki sallanır.
Yahu, aşk ne menem bir şey, ruhumu ardımda bırakır.
Gönül pes etmezse, beden yollarda oyalanır.
Gideyim artık ben bir sultana, gönlüm ancak ona yakışır.
Kayıt Tarihi : 5.2.2026 14:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!