Gönlüm,
Nil kıyısında bir akşam ezanında başlıyor yürümeye,
Kahire’nin dar sokaklarında
ud sesine karışan çocuk kahkahaları
ve bir yerlerden yükselen Ümmü Gülsüm nefesiyle
yavaş yavaş hafifliyor yorgunluğu.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta