Hayat o kadar acı ki yaşamak zorlaştı
Eşim yok tek başıma nefes almak ağırlaştı
Ne yazık ki hayat enerjim yok hevesim buharlaştı
Zannetme ki kahrolası gönlüm yaşlandı
Muhabbet yok, her fırsatta başım taşlandı
Hayat boyu; ne moral bulup ne de başım taçlandı
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Hayat o kadar acı ki yaşamak zorlaştı
Eşim yok tek başıma nefes almak ağırlaştı
Ne yazık ki hayat ışığım yok hevesim buharlaştı
Zannetme ki kahrolası gönlüm yaşlandı
Gönül hic bir zaman yaşlanmaz bunu yaşayarak insan cözüyor
yaşlanan beden gönül kocamaz derler doğru bir soz
duygulu hüzünlü bir şiirdi tebrk ederim sayın ŞAİR DURDU BEY
saygılar selamlar size
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta