Harabattır aslında, mamur bildiğin gönlüm,
Kul olmuş kalbindeki har’a ildiğin gönlüm.
Visâlini umarken, karışmış da ağyara;
Elem keder doludur, candan sildiğin gönlüm.
Ferman çıksa perişan, halde bile gel diye;
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta