Beceremediğimden değil,
Bir sandalyem yok diye yazamıyorum,
Yüreğimin yakarışlarını.
Hayatın çığlıklarını duyuyorum,
Siliyorlar kaleme alamadığım mısralarımı.
Sesime yine ben ses veriyorum,
Anlatıyor bana yalnızlığımı.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta