Gonca Gülüm Şiiri - Erdin Şallıel

Yağmur bulutlarını görünce ufukta
Bir sevinç kaplar yorgun yüreğimi.
Yağan yağmuru seyrederim dakikalarca,
Dolaşmak isterim altında saatlerce.

Söz verdi gonca gülüm,
Önce yağmur olacak,
Yanaklarımdan bir sel gibi akacak.
Dudaklarımda bir damla gibi gezinecek,
Sonra yüreğime bir şelale gibi çağlayacak.

İstemiyorum güneşin doğmasını,
Doğarken yıldızları benden alacak.
Yıldızlar gökyüzünden kaybolunca,
Hasret bütün günü yüreğime kazıyacak.

Söz verdi gonca gülüm,
Yanımda olmazsa,
Bir yıldız olup bütün gece
Gökyüzünden bana bakacak.

İstemiyorum rüzgârın durmasını,
Fırtınalar kopsun, esen yeller dinmesin.
Çünkü rüzgâr durursa,
Bu yüreğim… dayanabilir mi, bilmem.

Sonbahara kadar beklemek kolay değil.
Ama söz verdi gonca gülüm,
O vakit gelince,
Esen rüzgâr olacak sonbahar akşamında,
Tenimi okşayıp,
Yağmur bulutları getirecek bana.

Bilmem bu yorgun yürek
Bekleyebilir mi o yağmurları?
Bilmem ki bu deli yürek
Sabredebilir mi yıldızların yeniden doğmasına?
Kara kışın ardından
Gonca gülün açmasına?..

Bilmem ki…
Bekleyebilir mi?
Bu yorgun yürek.