Cömert olan bu gönlümü,sofra ettim serdim önüne.
Davet etmedin beni.Ne nişanına geldim ne de düğününe.
Oysa gözlerim daim yolunda,kulaklarım ise sesindeydi,
Ettiğin vefasızlıkları, yaz yazabildiğin kadar, günlüğüne!
Kimseden korkmayan, yüreğimin sarayında,ettim seni konuk,
Yiğit ol yeme hakkımı! Seni görmediğimde,olurdu bedenim donuk.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta