Gömülen İnsanlık
Dûşler gömülüyor dört duvara.
Beton yığınları arasında ölüme yatıyor canlı bedenler!
Paslıdır ranzalar...
Pencereler kör...
Demir kapılara çarpıyor insanlığın çığlıkları...
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta