Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
İnsan içinde sevdiği birisi olduğu sürece seviyor yaşamayı demi, yani olası bir depremde bile 'ona birşey oldumu' korkusu kendimize irşey olup olmamasından daha çok önem kazanıyor... sevginizin değeri hep bilinsin dileğiyle...
Murat Demirci
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta