Kullanılmış bir mendil gibiyim şimdi, içimde sonsuz bir burukluk var.
Gömdüm kendimi mutlu geçmişimize, seniyse sonsuzluğa bıraktım.
Unuttum artık gülmeyi, sürekli karamsarlık ve mutsuzluklardayım.
Alışamıyorum acılara, kapandım kendime, ağlamaklardayım…
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta