Golgota’da çarmıha gerilmek benim cezam.
Sevmek çarmıhını Golgota’ya kadar sırtlayacağım.
Eleştiriler kırbaç olacak vücudumda, alaysa başımda dikenli taç
Kimse yardım etmeyecek çarmıhı taşımama
Eziyet etmeyenler ise burun kıvıracaklar
Peh!
Sevmek mi?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Cok guzel bir siir tebrikler....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta