Göz kapaklarım halterci hücmuyla taşıyor ışığın ivmesini
Burnumdan içeri giren ağır kazmasıyla çelikleşmiş bir madencinin her küreği
Boğazım asırların milyon cümlesiyle aşınıyor
Ve aklımı kemirgeyen keskin dişleriyle ne sincap ne bir sıçan
Kimliğini boğazlayan bir insan
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta