Kül oldu aşina gönlüm
Kaldı bedenim gölgesizin dibinde
Eriyor yüreğim Gün görmüş kar gibi
Yanıyor ciğerim,su vermiyor insafsız
Kezzap döküleydi kaderimin köküne
Söndürdü içimde ki ışığı
Son çarem çaresizliğim,kan içinde yalnızlığım
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta