kendi gölgesini dansa kaldıran,ve bir kentin recm meydanına elindeki paslı hançerle,dörtnala giren kadının Shakespeare in sone sine atıfta bulunan
saçları çığlıklar atıyordu,vazgeçtim bu dünyadan tek ölüm paklar beni
yorgundu,tersine akan ırmakta,dünyanın tersine yüzen bir balık tı bakarsan
gökyüzünü yeniden tasarlayan tanrının yeryüzündeki dişi peygamberi
isyankar gladyatörlerin secde ettiği doğurgan ve soğuk metal paslı çivi
gecemin kasıklarına girip,gecemi geçmişimi ve geleceğimi ..iken tanrıçam
sabaha karşı ülkemi esir alan halkın ihtilali,devrim hasretimsin
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta