Sokaktan geçerken rüzgâr bile susuyor,
Sen yürüyorsun ya, şehir yavaşlıyor biraz.
Bir çiçek gibi açıyor yüzün, ben donuyorum,
Sana değil de kendime yabancı kalıyorum biraz.
Gözlerin gözlerime değmese de olur,
Sesini duymasam bile kalbim ezberliyor.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta