Muğlak bir sükûtun ördüğü o dar ağda,
Zaman, kendi kuyruğunu yiyen bir yılan.
Aynalar sarsılıyor tenhadaki o dağda,
Anlam; sönmüş bir fenerden arta kalan.
Varlığım, yokluğuna teğet geçen bir sızı,
Düğümleri çözdükçe dolanan o kör ip benim.
Gecenin alnındaki o silik, gri yazı;
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta