Bizler, görünüşte özgür, gerçekte tutsak varlıklarız;
her bakışında bana yaklaşan sen, aslında içimdeki iradenin sana koşan yansıması oluyor.
Aşk dediğimiz şey, doğanın kör iradesinin en tatlı gerçeğidir,
bizi kendi oyununa bağlayan, kutsal bir gerçek.
Sana uzanan ellerim, senin tenini arıyor;
Çünkü bilirim, arzu ölmez; aşk ise kendi külleri arasından yeniden doğar.
Ve biz, yeniden yanabilmek için birbirimize mahkûmuz.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta