Gölgen kalsa yeter Şiiri - Ahmet Gürkan

Yollar kapansa, dursa bütün saatler,
Yorgun bedenime bir bakışın yeter,
Varsın silinsin bildiğim tüm suretler,
Baş ucumda bekleyen gölgen kalsa yeter.

Dünya telâşında sesim duyulmasa,
Adım dillerde bir an bile anılmasa.
Ne keder, ne tasa, gönül soframda
Kaybolup gider sen olsan yeter.

​Efkâr bir bulut gibi çökse de başıma,
Ruhumun sessiz feryadını kimse duymasa.
Gözlerimden süzülen damla damla yaşıma,
Bir sen baksan mendil olsan yeter.

Ne baharın müjdesi, ne çiçeğin rengi,
Seninle tamamlanır ömrümün eksik dengi.
Aşkın bende kalsın, Dünya bir yana,
Ağlayan yüzüme sen gülsen yeter.

Bir rüzgâr gibi geçip giderken ömür,
En son durakta, o mahşer yerinde...
Sönmek üzereyken gözlerimin feri,
Yüzünle son defa bir gülsem yeter..