Gölgemle Sohbet Şiiri - Zeki Kaymakcı

Dün gece ki rüyada bir gölgeydi gördüğüm
Şimdi derin uykuya dalacaksan dal dedi
Tutuldu o an dizim bacaklarım kördüğüm
Uzanıp tuttu birden geleceksen gel dedi

Konuştu eskilerden her şeyi biliyordu
Kirpiğindeki yaşı gizlice siliyordu
Uzaklara bakarken gözleri dalıyordu
Haydi güzel bir şarkı çalacaksan çal dedi

Baş köşeye kuruldu bir yetmişlik açarak
Yüzünde bir maskeyle kahkahalar saçarak
Durma sende ben gibi az kendinden geçerek
Sahte de olsa böyle güleceksen gül dedi

Tanıyor musun beni ben kimin gölgesiyim
Milyon yıldır yaşayan sevdanın bilgesiyim
Hasret adlı ülkenin hüzünlü bölgesiyim
Çok zor değil sorduğum bileceksen bil dedi

Cevabı beklemeden başka konuya geçti
Nedendir bu muamma geldi de beni seçti
İkinci yetmişliğin kapağını da açtı
Kadehe az kızarak dolacaksan dol dedi

Sarhoş olmuş besbelli ama kabul etmiyor
Su bitti buz tükendi mezelerde yetmiyor
Bir uyansam gidecek fakat rüya bitmiyor
Son ekmeği uzatıp böleceksen böl dedi

Hayatı anlatmaya başladı gün doğarken
Dışarıda çok güzel yaz yağmuru yağarken
Sarhoş olduk neşemiz kederleri boğarken
İşte bulunmaz bir an öleceksen öl dedi

Koştu birden banyoya duş almaya koyuldu
Tenim gölgeye geçti bedenimden soyuldu
Uzaklardan nefis bir ezan sesi duyuldu
Gel bir sabah namazı kılacaksan kıl dedi

''Huzur yürekte saklı bulacaksan bul dedi''…

------------------------- 280520200401