Benim hüznüm senin duvarlarını aşmıştır elbet....
Sana tamah eden gölge güneşimi görmüştür.
Geçtim yamaçları dik sayılan kuru uğultuları,
Bana susamak düştü nehrin kıyısında...
Topraktan sıyrıldım,
Üzerimi yas görmüş yapraklar kavradı.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta