Arada bir çıkıyordu gölgesinden
her şeye aklı eriyordu
da
gölgesi şaşırtıyordu onu
iyi miydi
kötü müydü
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




MUHTEŞEM...
İnsanın kendinle konuşması gibi tıpkı...
Bazen görünmez olma duygusu ile kabuğuna çekilmesi,
bazı, kendini kaf dağında görür gibi şişinmesi,
bazen de, suç işlemiş gibi, utanıp,
yer yarılsa da içine girsem duygusu...
Müthiş bir gözlemci, çok iyi düşünen bir insansınız
sevgili Nimet Hanım. Gönülden tebrik ediyorum...
Selam ve sevgilerimle efendim... Hâlenur Kor
Tam puan.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta