Bir ömür peşimde gezinip durdun,
Yorulmadın kara gölgem nedense?
Yollarda başını taşlara vurdun
Acıdım haline dinle be gölgem.
Ben büyüdüm, sense her gün kısaldın,
Ayaklar altında, yerlerde kaldın.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Necip Fazıl'ın öğrencisi olduğunuzu gösteren güzel bir örnek..Onun sesi yankılanıyor adeta..Ama ustaca,ama şairce..Kutlarım.
insanin en kadim yoldasi gölgesine ozanca bir bakis... dogrusu mükemmel bir bakis ve siir... tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta