Bir ömür peşimde gezinip durdun,
Yorulmadın kara gölgem nedense?
Yollarda başını taşlara vurdun
Acıdım haline dinle be gölgem.
Ben büyüdüm, sense her gün kısaldın,
Ayaklar altında, yerlerde kaldın.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Necip Fazıl'ın öğrencisi olduğunuzu gösteren güzel bir örnek..Onun sesi yankılanıyor adeta..Ama ustaca,ama şairce..Kutlarım.
insanin en kadim yoldasi gölgesine ozanca bir bakis... dogrusu mükemmel bir bakis ve siir... tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta