Alev anlamaz yananın kendi olduğunu,
Zevkle seyreder duvarlarda, gölgelerin oyununu.
Şimdi hayalin titreşiyor gölge gibi duvarda,
Adını hep anar oldum çaresiz dualarda.
Kayıp ruhların mekanıdır karanlık öyle bilirdim.
En çok gecelerden çekinirdim.
Şimdi, gecelerde oynaşan gölgeler afyonum.
Müptelasıyım her gece gölgelerin oyununun.
Kayıt Tarihi : 10.10.2011 02:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!