Yorgun gölgeler birikir
sessiz bir şehrin kalbinde.
Kaybolmuş adımlar gibi dağılır,
unutulmuş hikâyelerin taşlarında.
Her gölge bir anı taşır,
her anı bir yara açar.
Karanlık ağırdır,
suskunluk derindir.
Ama gölgelerin ortasında
ışık sızar—
uzaklardan değil,
kendi bağrından doğan bir kıvılcım gibi.
Çok uzak görünse de
hep içeridedir,
direnen damar gibi
yanmayı sürdüren.
Kayıt Tarihi : 30.9.2025 14:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!