Gölgelerin Afeti Şiiri - Karanlığın Gölgesi

Kimseyi sevmemiştim ben seni sevdiğim kadar
Sevdanın yerini aldı yine satırda keder
Kimse de seni sevmedi benim sevdiğim kadar
Artık kabullenmiştim ben neyse böyleymiş kader

Seni görmüştüm o gün ben başkasının kolunda
Oysa neler vermiştim ben bu sevdanın yolunda
Yine efkar yine hüzün varmış satır sonunda
Bana bıraktın bir acı tam göğüsümün solunda

Keşke benim gözlerimden görebilsen kendini
Yada sevdamın uğruna verdiğimde cengimi
Bende bu sevda yolunda kaybetmiştim kendimi
Söylesene gülüm beni terk ettiğinde deydi mi

Gözlerinin ateşinde yanmış kavrulmuştum ben
Saçlarının dalgasına dalmış kaybolmuştum ben
Sensizliğin gölgesinde kalmış kahrolmuştum ben
Sessizliğin rüzgarıyla kopmuş savrulmuştum ben