Yamaçlardan aşağı süzülen gölgeler,
Tarar güneşin sarı saçlarını, altın tozlarını eler.
Gölgeler, vefâlı dostlar,
Bırakmaz beni, ya önümde, ya arkamda gezer.
Bazı uzadıkça uzar,
Görür dev aynasında kendini.
Ya da utanır, büzülür köşeye,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Gölgelerin en büyük sırrı aydınlıklarda gizlidir . Güneş bilir sadece onları , uzaması , kısalması birazda güneşin yönündeki kumandadadır çünkü. Kakeminize , yüreğinize sağlık .
sırsız insan mı var..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta