Yitip gittim buhranlar anaforunda,
Gölgeler görüyorum karanlıktan daha kara.
Alıp götürüyorlar beni hiçlik diyarina,
Ulaşıyorum hiç kere hiç olduğum ana.
O an ki, orada ne his var ne mana.
Erişmek istiyorum hakikat-i vucuda.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta