Akşamüstü hüznü... etraf ne sessiz...Kumrular da sessiz...bu dünya sakin.
Öylece oturuyorum anlamsızlıkta... Belki düslemiştim böyle dünyayı.
Ama bu sessizlik çaresizlik mi? Ya da hayra şerre alamet mi bu?
Akşamüstü gölgesinde gölgeler, kim bilir ki, hangi oyuna hakim,
Yalnızlıkda duruyor eski yerinde, hasret, özlem esir olmuş gölgeye,
Ama her nedense hüzne talimim...yoksa mutluluǧ a ihanet mi bu?
Şimdi en açık renginde gözlerin
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin
Devamını Oku
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin




Süper şiir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta