Gölge Oyunu Şiiri - Yorumlar

Katkılarınızdan dolayı Hülya Hanım,
sonsuz şükranlarımla.

Şiirinizi bana hissettirdiklerini «»işaretleri arasında şiirinize iliştirdim.
Beğeniyle okudum. Yüreğinize, kaleminize sağlık...


Gölge Oyunu


kendimden vazgeçtim


çölde sanıp
kum savuran bir rüzgar
geziyor içimin sokaklarında
«rotasını ince ince çizerek»


nefesinde buğulanan
cam izi kadar(ım)
gözlerindeki aynalar kamaşıyor
taradıkça uzuyor saçların
sonra
uğrunda ateşte yanacak
bir mumla aydınlatıyorsun yüzünü
«erirken ben»


sesin
gölgeni (s)aklıyor
rüzgar ateş(l)e oynuyor


ellerim yakalıyor «gölgeni»
hiç tutmamış gibi bırakıyor


suda
balık avlar gibi bakıyorum
bambaşka bir bakışını keşfediyorum
gözlerinin renkten renge akışını
yıllarca onunla oyalanıyorum


durduk yerde eriyen mumun varlığı
yokluğuna işaret
mum söndü karardı iç sokaklar
«gölgeler karanlıkta kayboldu»


yüzün
rengin gölgesi
gözlerindeki aynalar kamaşsın


sen hala aydınlığı
perdede oyun sanıyorsun
«oysa gerçekte güneşin yansıması/sın»


Şevket Güler