Çocukluğa övdüler ay ışıklarını
Mehtap dediler süslü kelimelerle
Örtülen çirkinliklerden söz ettiler.
Körpe yürekler zahiri şavklara baktı hep.
Keşke bakmasaydın ey gözler!
Hiç kanmasaydın ey çocuk.
Gölgeli ışıklar olmasaydı ah!
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta