Böler bir ses geceyi.
Zifiri karanlık, sus pus olmaktan çıkar.
Tedirgin oldular,
Gece kuşları. Gecenin sahipleri.
Gittikçe yaklaştı o ses bana,
Ürperdim.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




zifri karanlığa korkup kaçanlarda gelemedi bir daha..güzel dizeler,paylaşıma teşekkürer....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta