İnsan yalnızlığı serinde taşır
Derin bir acıda hep mahsunlaşır
Gün geceye, gece güne karışır
Kaybolur aslından ayrılır gölge
Yitirip aklını beyhude gezen
Olmadık dertlerle kendini üzen
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta