İnsan yalnızlığı serinde taşır
Derin bir acıda hep mahsunlaşır
Gün geceye, gece güne karışır
Kaybolur aslından ayrılır gölge
Yitirip aklını beyhude gezen
Olmadık dertlerle kendini üzen
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta