peşimde bir gölge
görmesem de
arkamdaki adımlarını hissedebiliyorum
sessiz olsa da
hataları hep yüzeyde
mantıksal çelişki ağı gittikçe yükseliyor
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Selam şair arkadaş, biraz farklı bir tarzın var, ama gittikçe hoşuma gidiyor aslında biraz garipçilere benzetiyorum. Tebrik Ederim... Devam...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta