Hangi istasyona varsam
Ardımda kimsesiz
Bir gölge
Yitik nehirlerden koparak dalgaların
Arasına ilişen
Yalnızlığımın mabedinde beni bulan bir
hüzün gölgesi.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta