Bir gül açar ormanın en derin ucunda.
Bir gölge düşer o gülün üstüne.
Aşka düşen gölge bu ihanetin kendi adı.
Hal böyle yazıldı ağaçların gölgelerine.
Özgür yüreklerin yakıldığı ormanlarda.
Sen.ben diğerleri ellerimizi açtık gök kubbeye.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta