Bir gül açar ormanın en derin ucunda.
Bir gölge düşer o gülün üstüne.
Aşka düşen gölge bu ihanetin kendi adı.
Hal böyle yazıldı ağaçların gölgelerine.
Özgür yüreklerin yakıldığı ormanlarda.
Sen.ben diğerleri ellerimizi açtık gök kubbeye.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta