Aşk güneşini alıp ardıma kendime bakıp rahatlatıyordum yıpranmış yüreğimi.
Seni tekrar görünce anladım, gördüğümün gölgemin heybetinden başka bir şey olmadığını…
Meğer her şey, oyuncu ve seyircinin ben olduğu tek kişilik bir gölge oyunuymuş.
Kaderin suyolunda pusulasız gemideyim yapayalnız.
Çakırkeyif umutlarla kürek çekiyorum, bilinmezlere…
Çok yorgunum, dertleşecek bir tek martı bile yok gökyüzünde.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta