Ufak bir göl kıyısında unuttuğun ten
Yaprakları öksüz bir dalda esen rüzgardır
Sen dalgalarını kayalara vurdukça
O ten dokunaksız bir tanrı kadar yalnızlaşacaktır
Bir adsız nehirden
İskelet vücutlarla hazırlanmış bir sandal
Elleri boş alabildiğince
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta