Ufak bir göl kıyısında unuttuğun ten
Yaprakları öksüz bir dalda esen rüzgardır
Sen dalgalarını kayalara vurdukça
O ten dokunaksız bir tanrı kadar yalnızlaşacaktır
Bir adsız nehirden
İskelet vücutlarla hazırlanmış bir sandal
Elleri boş alabildiğince
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta